Veikindavika

Í upphafi vikunnar talaði ég um að ég hlakkaði til að hugsa um lasarusana mína og líkti þeim við heit, mjúk teppi. Þetta var alveg ágætt til að byrja með en þegar varð sjálf veik og þeir áfram veikir breyttist aðeins stemningin. Einn ljúfur dagur varð að fimm erfiðum. Nú er áttundi eða níundi í veikindum og ég í raun hætt að telja. Strákarnir bilaðir á mér og á hvor öðrum, ég biluð á inniverunni og GFS bilaður á kvartinu í mér...

En við erum öll þrjú að hressast og næsta vika verður heilbrigð og góð. Veit samt ekki hvað ég var að spá þegar ég lýsti yfir tilhlökkun minni yfir að vera heima með veikum börnum og þegar ég líkti þeim við heit mjúk teppi - kreisí ég.

Ég missti af saumó með skemmtilegum konum sem ég var búin að hlakka mikið til að fara í. Einnig frestaðist langþráð stelpusumarbústaðaferð (vegna veðurs ekki mín samt) og strákarnir ætluðu norður en fóru ekki (vegna veðurs en við vorum fegin því þeir voru ekki alveg orðnir hressir).

Sárabót í máli var að ég fékk Krua Thai mat, fékk að sökkva mér í meistarastykkið I heart NY (ég spái Booker ef ekki nóbel fyrir þessa snilld um stúlku sem leitar að ást í NY eftir erfiðan skilnað..) en síðast en ekki síst skúraði Gummi öll gólf á heimilinu! Það toppar án efa allt. Það þarf svo sem ekkert voða mikið til að gleðja mann á þessum síðustu og verstu.