21. október 2009

Uppeldi í annað sinn og byssur

Ég er tveggja barna móðir. Eldri sonur minn er dásamlegur og góður. Sumum finnst skrítinn áhugi hans á Seinni heimsstyrjöldinni, Hitler og Stalín en mér finnst það frábært (sögulegur áhugi einungis af því góða). Auðvitað bregður mér örlítið þegar hann talar hátt um hversu gott það var fyrir heiminn þegar Hitler "drap sig sjálfur!" og fleira í þeim dúr. En hann er svo ljúfur og góður að ég hef litlar áhyggjur af þessu. Ég veit eftir 7 ára uppeldi að flest sem manni finnst voða mál - er ekkert mikið mál - gengur yfir og lagast með tímanum. Þannig var með sjómannin Voga sem hefur blessunarlega horfið úr lífi okkar og ofuráhuga KS á að fá að horfa á Stubbana... Það gekk yfir og án mikilla átaka.

Ég var að sjálfsögðu með gríðarlegan metnað í upphafi (er enn með metnað en hófsaman og raunhæfan). Þannig var ég ákveðin í að KS fengi ekki að leika með byssur. Þar til hann varð ca 3ja voru engar byssur á heimilinu, einstaka sverð kannski en engar byssur. Svo fór ein og ein byssa/riffill/skammbyssa að bætast í safnið. Bjarki Freyr fæddist því inni í gott vopnabúr (eins og KS kallar vopnasafn sitt) og er hæstánægður með þetta. Hann er líka dásamlegur og góður en hann þarf að díla við annan raunveruleika en KS. Stundum finnst mér eins og að hann hafi fæðst með riffil í hendinni. Það hvarflar ekki að mér að reyna að halda byssum frá BF. Ég reyndi aðeins með KS en sá líka fljótt að hann var nógu hugmyndaríkur til að redda sér bara sjálfur. Þá breyttist brauð, bananar og kubbar í byssur, við öll möguleg og ómöguleg tækifæri.

Ég talaði mikið við KS um frið og að vopn voru slæm og að herir og stríð væri hræðileg fyrirbæri. Við vildum frið á jörðu og bla bla bla.

Í mesta lagi núna bið ég BF að beina byssunni ekki að fólki... og leiðrétti strákana þegar þeir segja skjótti eða drepti - nei nei það á að segja skaut og drap!

Þetta er raunveruleiki í uppeldi. Stundum fara hlutirnir öðruvísi en ég ætlaði, en með umhyggju, þolinmæði og raunhæfum væntingum ganga hlutirnir nokkuð vel.

Það er stuð að vera strákamamma.

0 comments:

Blog Archive

Um mig