Tóti tannálfur mætti á svæðið

Á Skírdag kom Una vinkona í heimsókn og í ljós kom að þau voru bæði með lausa tönn og nákvæmlega sömu tönn. Þau ræddu þessi mál og önnur á meðan þau flettu bókinni World War II (discover the war that shaped the modern world - and the history of this global conflict) og Urður hljóp um með hríðskotabyssu, pabba hennar til mikillar ánægju. Bjarki slefaði á Tjörva og snýtti sér í bindið hans (af þvi að hann hló svo mikið af T sem er alveg í uppáhaldi þessa dagana) á meðan Hekla lét til sín taka þar sem þörf var á. Svo sló hún flötum lófanum í borðið og öskraði hátt á pabba sinn þegar hann vildi ekki hlýða - en ekki hvað?

Þessi stund var góð en dagurinn átti bara eftir að verða betri.

Una hringdi í KS um kvöldið og sagði honum stórfréttir um tönnina sem hafði verið kippt út nokkrum mín. áður. KS var skiljanlega mjög spenntur en sagðist einnig vera mjög smeykur. Þau ræddu saman góða stund þar sem Una hughreysti vin sinn og sagði honum að hún skildi hann vel. Hún hafði líka verið hrædd við þetta en hann yrði að treysta henni - þetta var ekkert svo vont! Hún gaf honum góð ráð og hann bætti inn í þegar við átti: Una - þú veist bara ekki hvað ég er viðkvæmur. Una svaraði þá - jú Kjartan Sveinn ég veit það - ég var svona líka. KS hélt þá áfram. Já en Una - að missa tönn er ekki barnaleikur fyrir mér.... Og endalaust ræddu þau stóra tannmálið þar sem KS gerði mikið úr hræðslu sinni en Una stappaði í hann stálinu.

Hálftíma síðar var tönn KS tekinn líka. 09.04.09 misstu Una og KS tennurnar sínar. Bæði algjörar hetjur og snillingar.

KS skrifaði tannálfinum bréf:

Kæri Tóti tannálfur!

Ég, Kjartan Sveinn, er búinn að láta pabba kippa í tönnina.
Þetta var eins og að fá horn á nauti í sig.
Ég vona að þú hafir aðstoðarmenn. Þetta er fyrsta barnatönnin mín.
Bið að heilsa Unu.
Þinn Kjartan -

svo bað hann um 4 10 kr. og uppskar að sjálfsögðu vel.