Lífið er of stutt

Ég hitti yndislega vinkonu mína í gær. Við vorum sammála um að lífið væri of stutt.

Vegna þess hversu takmarkaðan tíma við höfum á þessari jörð er mikilvægt að nýta tímann vel.

Eftir efnahagshrunið hef ég átt í innri baráttu. Á ég að vera ofboðslega reið og leið? Ef ég er það ekki, er ég þá að gefa þeim sem einhverja sök eiga á hvernig fór of góðan díl? Ég get pirrað mig út í hið óendanlega á ómerkilegum rifrildum ráðamanna á milli og á óforskömmuðum útrásarvíkingum. Þetta er glatað og ömurlegt en ég vil heldur horfa fram á veginn. Ég er bara þannig. Meika ekki meir af leiðindunum. Held alveg áfram að pirra mig, rífast og skammast en ég held að mikilvægt sé að spýta í lófana og fara að vinna í því að byggja upp nýtt og betra samfélag.