Bilun í beinni

Baráttan heldur áfram og nú eru það foreldrar Brit og "vinur" hennar Osama Lufti sem berjast um völdin.
Ég held með foreldrunum - verandi foreldri sjálf. Samt er ég ekki að skilja að þau leyfi Adnan papparassa að vera með þeim. Hann hefur verið að selja sögu sína með Brit og upptökur og annað. Ef ég væri mamma hennar Brit myndi ég henda honum öfugum út.

Allavega - það er hægt að fylgjast með á mörgum stöðum. Ég fylgist með og bíð og vona að hún komi ekki út í bráð!

LOKSINS

Eftir að hafa fylgst með síðustu dögum í lífi Britney kemur mér ekki á óvart að búið er að leggja hana inn á geðdeild. Þó fyrr hefði verið.

Papparassarnir sem fylgst hafa með henni hafa sagt fréttir af rifrildum hennar við sína nánustu, svefnleysi (nokkrir dagar), grátköstum og nú síðast í gær sjálfsmorðstilraun. Hún hefur ekki séð strákana sína síðustu vikur nema á forsíðum blaða. Bestu vinir hennar virðast vægast sagt skuggalegir, fjölskylda hennar er núna fyrst að koma til hennar og aðstoða, ferillinn í rúst, orðspor í molum og allt sem hún gerir og segir er skráð og myndað. Hún er hundelt af hundruðum papparassa og blaðamanna en er greinilega ein í heiminum.

Vonandi fær hún loksins hjálp og ég vona að við sjáum eitthvað jákvætt í fréttum og á slúðursíðum sem fyrst. Jebbs.

Itunes

Eins og margir vita og þekkja getum við á Íslandi ekki keypt stöff af itunes. Ég hef verið að kynna mér málin og hef fundið fína lausn fyrir þá sem nenna aðeins að grúska. Keypti mér inneign á itunes og hef nú þegar náð mér í þætti og lög. Fyrir áhugasama er þetta málið. Lesið leiðbeiningarnar MJÖG VEL! :-)

Fyrsta download var að sjálfsögðu Dolly í dúndurgæðum:



P.s Hvað er MÁLIÐ með hlutföllin á Dolly - skrítið að hún geti staðið litla píslið... jiiiii hvað mig langar á tónleika... Þið sem búið í útlöndum - fylgist með, ég mæti!!!!

Á dauða mínum átti ég von..en að festast aftur í Bachelor? Neibbs.

Í gær hló ég hátt þegar stelpurnar bitchuðu um hvor aðra. Svo þegar ég fattaði að ein sem mér sýndist vera titluð Organ Donor (líffæragjafi) var í raun Organ Donor Coordinator sem er auðvitað allt annað og eðlilegra starfsheiti - en svoldið skrítið samt. Þær slefuðu allar sem einar yfir gaurnum sem mér fannst nett sækólegur - eins og venjulega. Held með einni (Tessa) og þá hef ég eitthvað til að hlakka til næsta föstudag. Þetta er allt business as usual en æi fáránlega klikkað og skemmtilegt. Ein geðveik (búið að reka hana), okkrar ljósar, nokkrar dökkar, gervibrjóst, ferðir í huttubbið, kossaflens og afbrýðisemi og öll trixin í bókinni. Je je je.

Pólitík

Ég er fegin að þurfa ekki að lesa fréttir Moggans þessa dagana. Hér með viðurkenni ég opinberlega að ég er hætt að vera áskrifandi að Mogganum. Sem fyrrverandi starfsmanni þá ætti mér að finnast það leitt en mér finnst það ekkert leitt. Ég hef lengi verið pirruð út í Moggann, ritstjórann og hrokann... Nú þegar Mogginn virðist vera í einhvers konar heilögu stríði við Samfylkinguna og pólitísk afstaða blaðsins (sem er þó ekki tengdur pólitískum öflum lengur - ekki opinberlega) er komin langt yfir allt sem ég kalla eðlilegt fagna ég enn frekar Moggaleysi mínu. Ég fer æ sjaldnar inn á mbl.is og kenni pirrandi systemi með auglýsingu þar um - þar sem bendillinn manns hverfur inn í auglýsingu. Fer frekar á eyjan.is.

En þrátt fyrir pirring minn út í Moggann hugsa ég alltaf hlýtt til fyrrverandi samstarfsfólks míns, yfirmanns míns og vina á auglýsingadeildinni og líka til viðskiptavina minna. Sakna þeirra oft! Good times :-)

Var að fá fréttir um hvert ég fer í starfsþjálfun. Mjög spennandi staður og vonandi verð ég laus við pólitískan pirring og yfirgang!

Minning um mann og merkilega atburði

Fyrir 35 árum hófst gosið í Eyjum. Þetta er stórkostlegur atburður í Íslandssögunni og vert að minnast hans á viðeigandi og veglegan hátt. Eins og kom fram í frábærum þætti Kastljóssins var það kraftaverk að allir lifðu af - að vindáttin breyttist og hélst óbreytt þessa fyrstu daga. Ég hugsa núna þegar ég er fullorðin og á börn að foreldrar mínir hafi nú verið léttgeggjaðir þegar þau ákváðu að flytja á eldgosareyjuna örfáum árum eftir gos. Mamma talaði þreytulega um öskuna sem litaði hvíta þvottinn hennar í vissum vindáttum mörgum árum eftir gosið og ég hlustaði á þetta "raus" og fannst það ekkert sérstaklega spennandi.
Eins og kemur fram í þættinum var ekki verið að tala stanslaust um gosið. Ég man ekki eftir að hafa heyrt mikið um það sjálf en ég var bara barn þegar við bjuggum í Eyjum og með meiri áhuga á sippó og teygjó. Í dag skil ég betur hvað þetta er sérstakt og magnað. Það er ekkert skrítið hvað Vestmannaeyingar eru baráttuglaðir og lífsglatt fólk.

Ég á vinkonu og jafnvel tvær sem ekki hafa komið til Eyja. Þessu mun ég breyta bráðum :-) Kjartan Sveinn talaði um það síðast í dag að hann langar aftur til Eyja, aftur í Herjólf, sjá "gosið" og staðinn þar sem sjóræningjarnir komu að í Tyrkjaráninu.

Þegar við Gummi vorum að horfa á þáttinn rifjaði ég upp góðar stundir sem við vinkonurnar áttum á leið okkar frá skólanum og að íþróttahúsinu þar sem við sungum hátt og stundum jafnvel raddað - Minningu um mann. Eyjan togar alltaf og mikið hlakka ég til að fara aftur "heim", í sumar eða haust. Svo fæ ég kannski bráðum að fara á Þjóðhátíð :-)

Kæru vinkonur og vinir - gefið ykkur tíma og horfið á þennan frábæra þátt hér.

Fyrir þá sem hafa áhuga á náminu mínu

Kannski þá aðallega fyrir pabba, mömmu, fjölsk. og ef til vill Önnu Kr. ;-) Þáttur um náms- og starfsráðgjöf á rúv hér. Stórkostlega merkilegt finnst mér hehe.

Takk fyrir linkinn Gréta!

Eitthvað sem vit er í

Góður pistill hjá ritstjórn Deiglunnar um leikrit gærdagsins hér.
Enn er ég ekki búin að ákveða hvort um harmleik eða grín var að ræða. Hvort tveggja líklegast!

Bíð spennt eftir fréttum í kvöld.

Fegin er ég að búa í Kópavogi

Raunverulegir raunveruleikaþættir rokka. Nei ég er ekki að tala um Idol-ið sem byrjaði í gær, og ekki er ég að tala um nýjan meirihluta í Reykjavík heldur þáttinn Frumstætt fólk sem var sýndur á rúv. Hrikalega áhugaverðir og skemmtilegir þættir. Bíð spennt eftir næsta þætti og ætla að reyna að fylgjast með endursýningunni fyrir KS en hann er líka mjög spenntur.

Varðandi raunveruleikaþáttinn í Reykjavík þá er ég líklegast eins og margir alveg steinhissa, svoldið pirruð og hneyksluð. Trú mín á stjórnmálum og stjórnmálamönnum mátti ekki við því að minnka.. en minnkaði þó töluvert. Ruglið! Maður getur ekki annað en fylgst með áframhaldinu en samt var okkur hjónum óglatt við að horfa á þetta í gær. Reyndar erum við búin að vera með magapest en þetta var dropinn sem fyllti mælinn.

Næsta sem verður: Bingi verður borgarstjóri eftir að hann hættir í XB og fer í yfir í XF.. og þá flyt ég úr landi.

Nýtt uppáhalds...

Föstudagsfjör



Brings back some memories... hehe.

X: Og hvenær áttu svo að eiga? (sagt í trúnaðartón)

G: Eiga hvað? (sagt með ískaldri röddu)

X: Nú... barnið. Ertu ekki ólétt? (sagt með skjálfandi röddu)

G: Uhhhh NEI. (sagt með áherslu á nei, reiðiskjálfti í röddinni)

Hvað þurfum við að ræða þetta oft? Maður spyr ekki, segir ekki svona og hugsar sig tvisvar um.

Segjum sem svo að þetta hafi gerst í dag. Segjum að þetta hafi gerst í skólanum. Segjum sem svo að viðkomandi sem var spurð hafi verið spurð að svipuðu í gær. Segjum líka að allur bekkur þess sem grunuð er um fyrrgreinda óléttu hafi heyrt þetta niðurlægjandi samtal. Segjum það. Fullvissum okkur um að sú grunaða er langt frá því að vera ólétt.

Sættum okkur við að sumir fitna öðruvísi en aðrir. Reynum að skilja að fólk getur dregið rangar ályktanir og talað áður en það hugsar. Viðkomandi sagði jú að hún hefði aldrei spurt neinn svona áður (af því hún var þá svona fullviss um grunaða óléttu í þetta skipti?- en sögusagnir höfðu víst verið á kreiki um meinta óléttu). Sum föt geta vissulega blekkt en sjálfsblekking er ekki að hjálpa viðkomandi sem svo sterklega grunuð er um óléttu. Megrun, mataræði og heilbrigðara líferni. Þetta í bland við jákvæðar hugsanir ætti að drepa óléttusögusagnir. Eða sem gæti líka verið skemmtilega hressandi - mæta með öl í næsta bekkjarpartý/boð og fara á trúnó og fá einhvers konar breakdown ala Brit Brit...? (Væri hressandi í því ljósi að bekkurinn er ekki fyrir ölið og er réttu megin í boðum annað en við Brit Brit). G gæti grátið, öskrað og drukkið ótæpilega.. just to proove a point of course.

G þessi heldur að hún geti alveg tekið gríni (oftast) og hrist af sér sögusagnir um hitt og þetta en þar sem G nálgast tímamót (the big 30) í lífinu er þetta aðeins meira truflandi en ella. Ekki bara að fá hrukkur heldur líka krónískan óléttumaga!

Ég ætla að hætta að skrifa pósta um meintar óléttur stórstjarna. JLo sorry - (nema þú VARST ólétt) og Eva Longoria - I feel your pain. Brit - þú ert ekki að hjálpa með að kaupa óléttuprufur en þó þú hafir keypt 200 þá átt þú rétt á að tilkynna þína óléttu sjálf.

Auðvitað er ég ekki brjál en ég er smá miður mín... og nú er að hætta að benda á aðra og hætta að borða ala Gwyneth!
Love and peace,
G sem er ekki ólétt :-)

Fyrsti dagurinn

Ég er að upplifa skrítna stemningu. Var búin að gleyma hvernig það er að vera í skóla og þurfa ekki að rjúka heim til að leysa af pössun vegna veiks barns. Þá er auðvitað ekkert annað að gera en að fara og lesa - er í Odda akkúrat núna. Einhver gaur segir sææææææll í öðru hverju orði.. Skemmtilegt.
Svo var mjög skemmtilegt að ég hitti Ástu fyrir tilviljun þegar ég var að fara í mat og við gátum tekið loka-lunch saman en hún er að flytja til Sverige á morgun. Svona er það með þessar vinkonur mínar, þær fara hver á eftir annarri á vit ævintýranna og skilja mig eftir! (þó ég vona að það sé ekki markmið með flutningunum - það að skilja MIG eftir og/eða fara frá mér og/eða flýja mig) Gæti verið undirmarkmið... en nei nei verð að hætta að vera svona sjálfhverf hehe ;-)

Í dag var ég í tíma í fagi sem vekur hjá mér hrikalega hræðslutilfinningu. Próffræði og mat heitir fagið og þar sem mínar lélegustu einkunnir á löngum námsferli hafa í gegnum tíðina tengst stærðfræði og tölum þá er ég nett terrified. Ég ætla þó að hrista af mér stærðfræðióttann og nota fræðin til þess. Eitt sem ég hef mikla trú á er að úr minnimætti verður oft meirimáttur. Þannig að þar sem ég finn til vanmáttar í þessu fagi þá verð ég að leggja enn harðar af mér og uppsker þá tvöfalt. Já gott að vera bjartsýn í upphafi annar. Búin að kaupa bækur, sortera skjöl, kennsluáætlunin komin inn í dagatalið og allt á hreinu. Dæmigert... ekki satt? ;-) Fögur fyrirheit og háleit markmið.

Fékk yndislegan tölvupóst áðan frá vinkonu minni. Ætla að taka hana mér til fyrirmyndar og senda fólki skilaboð þegar ég hugsa fallega til þess - leyfa fólki að heyra/lesa það sem maður er að hugsa. Svo er líka flott að hringja og/eða hitta þetta góða fólk - þegar það er hægt.

Jæja ætla að læra... fyrsti dagurinn verður að byrja vel!

Meira um Gossip Girl

Þættirnir byggja á vinsælli bókaseríu. Nýjasta nýtt er að Serena og Dan eru par í alvörunni!!!
Það boðar þó ekki gott. Gaman að þessu!

Nýjasta nýtt

Janúar byrjar vel, 7-9-13, veikindalega séð, 7-9-13. Báðir hraustir og foreldrarnir líka hressir 7-9-13. Þori ekki að tala of mikið um það því það getur nú breyst á augabragði og sérstaklega eftir að talað hefur verið um að allt gangi vel...

Ég er mjög spennt að byrja aftur í skólanum. Þetta verður skemmtileg önn eins og síðasta en held ekki eins mikil verkefnaskil og geðveiki. Þó að jú jú það eru alveg slatti af verkefnum og þetta er ekkert letilíf - en þannig á það að vera. Ég er búin að fá einkunnir í öllu nema einu og gekk mjög vel. Gæti ekki verið sáttari miðað við hvernig ástandið var á heimilinu. Svona er líka að vera læra eitthvað sem maður hefur 100% áhuga á, þá stoppar mann ekkert og þegar ég gat lært þá lærði ég af þvílíkum krafti og einbeitningu. Jamm.

Annars er ég einstæð í nokkra daga núna og það er alls ekki svo slæmt. Fékk mér tímabundna au-pair sem kemur hluta úr degi - yfir úlfatímann - og það er rosalega mikil hjálp. Hún er hjá mér frá 18-20 og sér um KS en BF verður stundum svoldið mikið erfiður á þessum tíma, þreyttur og svangur og þá verður hinn líka fúll og þetta skipulag kemur í veg fyrir læti og leiðindi. Frænka mín er au-pairin og það er yndislegt að hafa hana hérna því hún er svo ljúf og góð og KS dýrkar hana!

Í morgun yfir hádegismatnum var ég með kveikt á útvarpinu og það voru fréttir í gangi. Verið að tala um friðartilraunir á Vesturbakkanum og þá spyr KS mig: Mamma hverjir eru Gyðingar aftur? Ég: (hmmmmm) hmmmmm. KS (áður en ég næ að svara): Jáaaa er þetta ekki þarna þeir sem eiga ekkert land? Ég: Eh.. jú það má segja það, einmitt! (kræst hvar lærir barnið þetta?)

Annars er ég dottin í það allrækilega. Þetta skiptið er það Gossip Girl. Við Sigga frænka horfðum á fyrsta þáttinn saman og ég er auðvitað búin að horfa á nokkra eftir það. Why wait? Þetta er alveg dæmigerður unglingaþáttur, fátækir vs. ríkir, vinsælir vs. óvinsælir - sem verða svo vinsælir, dökkhærð og ljóshærð, sætur lúðastrákur sem er svo ekkert svo lúðalegur.. það eru foreldravandamál, drykkja, dóp og alls konar ves. Ég lít á þetta gláp sem undirbúning fyrir einn kúrsinn í vetur sem heitir einmitt Persónulegir og félagslegir erfiðleikar nemenda. Afskaplega gagnlegt og fræðandi :-) Þátturinn er skemmtó en stereótýpurnar eru alveg að drepa mig.. og hugmyndaleysið fyrir unglingaþætti í US er rosalegt en þetta er kannski bara lífið?

Over and out.

Dr. Phil les bloggið mitt

og er kominn í málið. Vonandi getur hann hrist eitthvað vit í klikkhausinn...
perezhilton.com/?p=11588

Britney ekki dáin..

Hún er samt alveg orðin kolrugluð og ef það var hægt - í meira rugli en áður.
Hún neitaði að láta K-Fed fá krílin í gær og löggan kom og eftir 4ra klukkutíma ströggl fengu börnin að fara aftur í öruggar hendur föður síns. Brit Brit var send á spítala með blikkandi ljós og alles og var undir áhrifum einhvers konar lyfja. Jeminn hvað ég vorkenni börnunum. K-Fed er svoldið að sanna sig og fór á spítalann til að athuga með crazy mother of his kids. Hún er á lífi en ef þetta heldur svona áfram þá veit maður ekki hversu lengi. Kíkið á perezhilton.com til að sjá meira.

Einhverjum gæti fundist áhugi minn á Brit skritin. Ég upplifi þetta bara svoldið eins og að horfa á hrikalegan raunveruleikaþátt - og eins og oft er sagt um slys þá er ómögulegt að líta undan. Mér finnst rosalegt að sjá hvernig manneskja tapar sér í beinni útsendingu og eina sem hægt er að gera er að horfa á nýjasta vídeóið á Perez. Í alvörunni þá vorkenni ég krílunum mjög. Yngri strákurinn er á svipuðum aldri og Bjarki og æi þetta er bara ömurlegt allt saman. Hún verður að fá hjálp. Dr. Phil!!!! Oprah??? Er einhver þarna úti sem getur hjálpað???? Anyone?

Úff - ég vona að Britney lifi þetta af.

P.s. fékk lánaðar myndir hjá Perez en ég vona að ég verði ekki lögsótt. Þetta er bara of stórt mál... varð að láta myndir fylgja...

Á nýju ári

Ég vona að kennarar og skólastjórnendur fái massíva launahækkun (og náms- og starfsráðgjafar auðvitað líka). Annars er ég með hugann annars staðar en hér heima og það er einlæg ósk mín að handritshöfundar í Hollywood semji sem fyrst. Geðheilsa mín er þar að veði. Ekkert sjónvarp, ekkert gaman. Allavega ekkert rosalega eins mikið gaman.

Síðustu dögum hef ég eytt með fjölskyldunni og Betty. Fjölskyldan er oftast mjög skemmtileg en Betty klikkar aldrei. Ljóta Betty en ekki matarBetty. Báðar hafa þó óútskýranlegt aðdráttarafl.

Mér sýnist að gleði mín og hamingja verði meiri ef sáttir nást á sem flestum vígstöðum innanlands sem utan. Jebbs. Það er álíka líklegt og að Britney fái börnin sín aftur eða að Lindsey verði edrú á árinu... Damn it.